Posted in Մայրենի, Uncategorized

Վիլյամ Սարոյան «ծիծաղ»

Կարդալով Վիլյամ Սարոյանի  «Ծիծաղ»  պատմվածքը՝ ես հասկացա…Հասկացա, որ պատիժը միայն անկյուն կանգնելը չէ ,ծեծ ուտելը չէ, դա լրիվուրիշ մի բան է։ Եթե դեռ պատմվածքը չես կարդացել, զգուշացնում եմ, որհիմա ես կսկսեմ պատմել, և ավելի լավ է՝ պատմվածքը կարդա, որ միասինքննարկենք։ Ուսուցչուհին՝ որպես պատիժ, Բենին ասում է, որ նա 1 ժամ ծիծաղի, մի՞թե անհեթեթ չի հնչու՞մ: Բենը հրաժարվում է, նա իրոք վատ էրզգում դասը խանգարելու համար։ Իմաստն այն է,  որ որպես պատիժ նապիտի աներ այն, ինչից րոպեներ առաջ զվարճանում էր։ Նա իր մտքումասում էր. «Նույնիսկ այն կատակը որը ինձ միշտ ծիծաղեցնում էր, հիմաժպիտ էլ իմ դեմքին չի առաջացնում…»:

https://elenasargsyan.wordpress.com/2012/10/08/872/

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s